Evliliğimizin 121. günü =) Kali, Kali, Kali! =) =)

 Bugün çok ama çoook güzel bir gündü :) Sevgilimin de dediği gibi, o kadar youğunluğun, sıkıntının ödülüydü adeta! :)

Gündüzden konuştuk, işten çıkınca önce markete gidecektik, öyle de yaptık.. Ama yoldayken canım aşkım sokağımızdaki markete gideceğimizi zannetmiş, bense Karşıyaka'ya gideceğiz sanıyordum :) Hatta yolda da "aslında şuradan gitsek daha yakın olmaz mı?" dedim, sevgilim de "yok bitanem o yol da aynı.." deyince bir bildiği vardır dedim sustum.. Eve gelince dank etti tabi :) "Niye buraya geldik?" dediğimde sevgilim ne diyeceğini bilemedi :) Evimize geldik sonuçta :)

Yanlış anlaştığımızı farkedince, "neyse olsun artık buradan alalım" dedim ama canım aşkım hiç tereddüt bile etmeden, "olmaz öyle şey bitanem sen orayı düşünmüşsün, oraya gidelim" dedi, aksi halde içinin rahat etmeyeceğini bildiğim için tamam dedim..

Market dediğim alışveriş merkezi ve orada her gittiğimizde uğradığımız bir pet shop var.. Şimdiye kadar balıklar, akvaryumlar için bakıyorduk.. Ama dünnn :) baktık ki birbirinden şirin, sevimli tavşanlar gelmiş! :) Camekana yapıştık seviyoruz :) :)

Hepsi bembeyaz, bir tanesi beyaz - kahverengi ve biz camdan bakarken diğer hepsi bir tarafa yığıldı, bu geldi öylece bize bakıyor! :) Allah'ım nasıl bir andı o anlatamam :) Duramıyorum yerimde :)

Sevgilim de ben heyecanlandıkça gülüyor tabi :) Ve birden dedi ki: "Hadi alalım bunu!" :) "Alalım, bakabilir miyiz? olur mu? düşünelim mi?" derken girdik aldık :)

Onlar hazırlarken, biz de hemen alışverişimizi yaptık, bu arada bir yandan isim düşünmeye başladık.. Tam kasaya gelmiştik.. ben, "ne olacak şimdi adı?" dedim ve canım aşkım bir anda "Kali" olsun dedi :) Öylece geldi aklına :) Artık adı Kali, cinsiyeti henüz belli değil ama ismi değişmeyecek.. Hem Yunanca'da, iyi, hoş anlamına geliyor, bizim de hoşumuza gitti, ona da çok yakıştı :) :)

Eve gelene kadar hazırladıkları kutunun içinde kucağımda taşıdım, çukurlarda da sarsılmasın diye de yol boyunca havada tuttum :) Ve dönüşte hava muhteşemdi! Öyle bir kar yağıyordu ki! :) Karı ne kadar sevdiğimi, ama İzmir'de görmenin kolay olmadığını, bu yüzden 2 damla görsem nasıl sevinçten havaya uçtuğumu önceden de yazmıştım zaten günlüğümde :)

Yolda neye sevineceğimi şaşırdım, bir "Kar yağıyor yaa" diyorum, bir Kali'ye bakıyorum :) "Allah'ım şükürler olsun ne kadar güzel birgün bu böyle.." dedim.. Sevgilim, "Çekilen her sıkıntının, yüzünü güldürecek bir karşılığı vardır bitanem" dedi..

Gece baş ucumuzda uyuttuk Kalimizi :) Bir ara sabaha karşı haşır huşur gazete sesleriye uyandık :) Paramparça etmiş herşeyi :) :) Ama o kadar tatlı, sürekli öpüp sarılmamak için zor tutuyorum kendimi :) Bu arada sadece ilk gün için yuvası, piknik sepeti oldu :)

Ve işte bizimle ve eviyle ilk tanışma anları :) 

 Ve, beraber aşk yaşadığımız anlar.. :) :)

 Son kare herşeyi anlatıyor zaten :) Bundan sonra budur halimiz :) :)