Evliliğimizin 171. günü =) Süpriz yumurtaları tokuşturmaca =)

Bugün öğlene doğru sevgilim aradı, canım ne zamandır çekiyor diye "Bitanem, akşam İskender yemeye gidelim mi?" dedi =) Biraz kararsız kaldım, biraz gitmek istedim derken "tamam" dedim..

Saat 6'da aradı canım aşkım, "ben çıkıyorum bitanem" dedi, "tamam çok dikkatli gel.." dedim. "Tamam güzel gözlüm benim! Canım aşkım benim! Seni çok seviyorum bitanem! Seni çok seviyorum güzel sevgilim! Seni çok seviyorum prensesim!" diye öyle bir bağırdı ki =) "Tamam tamam, herkes duydu burada =) " demek zorunda kaldım utandığım için =)

Sonra beni almaya geldi sevgilim, ne tarafa gitsek diye düşünürken, arabaya motor yağı da almamız gerektiğini söyleyince, Bornova'ya girmeye karar verdik. Önce motor yağını halledelim dedik, ve sevgilim bana hızlandırılmış bir ders verdi =)

- Bitanem bak bunu buraya koyuyorsun.
- Motora yani..
-... Sonra bunlar buradan ateşlemeyi yapıyor.
- Bujiler yani..
-... İşte bunu temizlettik.
- Hava filtresi yani..
- ... Bunu takınca, bu aşağıda kaldı ama.
- Hararet müşürü yani..

=) =) Ben ehliyetimi alırken, öyle bir zamana denk geldi ki, bir yandan finallerim vardı, bir yandan direksiyon derslerine gidiyordum =) Hocam beni üniversitenin kapısından alıyordu hep sağolsun =) Motordu, ilkyardımdı salon derslerine hiç gitmedim zaten, ama merakım olduğu için biliyorum arabanın çoğu yerini =) O yüzden, sevgilim de kısa kesti =)

Oradan, geçenlerde önünden geçtiğimiz ama girmediğimiz yerde, yemeğimizi yedik. Masada, evimizden, dekorasyondan, ailelerimizden, çocukluğumuzdan, yani yine oradan oraya atlayarak epeyce sohbet ettik.. Ardından, eve alışveriş yapmak için, oradaki markete uğradık. Girerken aklımda sadece 2 şey vardı ama gördükçe aklıma geldi.. 2 kişi de olsan mutfak ihtiyaçları bitmiyormuş.

Bu arada, marketten çıkıp arabaya giderken, market arabasına zıplayıp tekerleğinin üzerinde giden, bir anda çıkan çok komik sesle önümüzdekileri dönüp bize baktıran bir sevgilim var benim =) Önce "Ne yapıyorsun!" diyorum, sonra da; "Aynı ben!" =)

Tam arabanın yanında geldik, birden ne kadar çok susadığımı ferkettim, oysa ki tam market çıkışında görmüştüm de almaya üşenmiştim! Sevgilime söyleyince, "Maden suyu açayım sana bitanem." dedi, "Yok uğraşma, bir yerine zarar verirsin, açacak alet de yok yer de.." dedim, elimdeki poşeti arabaya bırakmak için eğildim ve "Pat" diye bir ses ve ardından burnunu tutan sevgilim! =)

Market arabasının sapında açmış ama kapak burnuna gelmiş. Önce çok korktum ama baktım gülüyor ben de başladım gülmeye =)

Eve giderken, poşetleri otoparktan nasıl taşıyacağımızı düşünüyorduk kara kara ki bir baktık, tam blok kapısının önünde, tam da bizim sığabileceğimiz kadar bir yer! Normalde otoparkı çok az insan kullanıyor, yol çok geniş olduğu için oraya bırakıyorlar ama bu seferlik bize ayırmışlar =) Çok şükrettik görünce, Allah bize hediye etmiş burayı diye..

Aldıklarımızı yerleştirdikten sonra, heyecanla sürpriz yumurtalarımızı açtık =) O saçma oyuncaklar için, ne kadar zaman harcadık, nasıl eğlendik inanamıyorum! =) Kali'ye de eğlence çıktı tabii, yerinde duramadı, delirdi biz onlarla uğraştıkça =)

Benim, oyuncakları yaparken ve çikolatayı yerken kendimi kaybetmiş hallerim =)

Sevgilim, her zamanki gibi pür dikkat =)

Rahmetli dedem öğretmişti bana, yıllar oldu yapmayalı.. Sevgilimin aklına geldi =) Yumurta tokuşturmaca! =) 


 Bu resim aslında çekilen videodan alıntı, ben kazandım ve kırdım sevgilimin yumurtasını =)

Çok eğlenceli, çok güzel bir gündü çok şükür..

Bir de, sevgilimin bana hediye gönderilmesinin, 28. yıldönümüne sadece 4 gün kaldı! =)

Evliliğimizin 170. günü =) Yalannn!

Akşam eve gidiyoruz.. Fonda eski Türk filmlerinden bir müzik..

Sevgilim bana dönüyor..

- Seviyor musun?..

(Ben tabii anlamıyorum, boş boş bakıyorum yüzüne bir süre! =), 

"Seviyor musun bitanem!" diyor kısık sesle =) 

Hani oyun yapıyoruz ya, ondan kısık sesle =) 

Sanki arabada seyirciler var! =) )

- Seviyorum!.. (Nostaljik kadınlar gibi "Sehviyorumh!" dercesine hatta =) )

- Seviyor musun?..

- Seviyorum!!!..

- Yalannnn söylüyorsun!!

Başka birşey beklerken, bunu duyunca kahkahayı basıyorum =)

Eve girer girmez ölüyorum sanki açlıktan, yemek hazırlamak çok uzunmuş gibi geliyor neyse ki yemekler hazır ama sofraya oturunca da iştahım kapanıyor bu aralar.. Bir de aktardan alınanlar işe yarıyacak galiba, teyzemle annemde de yaramıştı..

Kali'ye "tuvalet eğitimi" ver(em)iyoruz.. Kafesinde belli bir  yere yapıyordu, şimdi bir kap aldık ona. Gece en son baktığımızda, tuvalet kabının içindeki tüm talaşları dökmüş, kabı da ters çevirmiş altına girmiş! =)

Çok komik ve sevimliydi ama yaptığını doğru birşey zannetmesin diye sevmedik zira neye kızdığımızı ses tonumuzdan anlıyor artık..

Önce sevgilim kafesini yeniden toparlamaya yeltendi, ama çok uykum olduğu için tuttum elini, çıkardım kabı "Eski usul, nereye ne istersen yap Kali!" dedim =)

Sonra gittik uyuduk.. 

 

Evliliğimizin 169. günü =) Midye, Aktar, Kali ve Yalancı! =)

Dün, aslında en çok aktarın, Kemeraltı'nda olduğunu düşündüm.. "Ama şimdi kim gidecek oraya.." dedim. Öğleden sonra saat 4 gibi sevgilim aradı. "Bitanem ben bir iş için Kemeraltı taraflarında olacağım, seni almaya da oradan geleceğim." dedi =) Ben de O'na, zaten oraya gitmek istediğimi, beni orada beklemesini, yanına gideceğimi söyledim..

İşlerimiz bitince tekrar konuştuk, ben de çıkmak için toparlanmaya başladım. Tam çıkmak üzereyken, sevgilim tekrar aradı, "Neredesin bitanem?" diye sormak için.. Çıkmak üzere olduğumu söyledim, hemen indim aşağıya.. Bir baktım, canım aşkım dayanamamış zaten, beni almaya gelmiş =)

Sonra sevgilim bana yolda, "Bitanem biz de şimdi orada midye yedik, çok güzeldi, çok da yedik!.." diye anlatmaya başladı =) En sevdiğim şeylerden biri olduğunu da biliyor, kızdım ben de "Madem bensiz yedin, niye anlatıyorsun!" =)

Çarşıya girer girmez, beni önce doğruca restoranın önüne getirdi canım aşkım =) "Canın çeksin ki, sana yedireyim diye anlattım bitanem" dedi =) Keşfettiğimiz çok iyi oldu orayı da, artık her gidişte önce orada olacağız kesin! =)

Midyelerden sonra çarşıda dolaştık biraz.. Önce aktara uğradık, birkaç bakım yağı, bir de artık dayanılmaz hale gelen hatta geceleri uykumdan eden reflü için birkaç şey aldık. Ardından sevgilime, 2 gömlek, 2 tişört, 1 eşofman altı, 1 tane de cüzdan aldık.. Bana da, yine 1 eşofman altı, 3 bluz ve 1 çanta aldık. Bunları da "kime ne almışız?" unutmamak için yazıyorum, çünkü hem alışveriş boyunca, hem dönüşte canım aşkım, "Bana çok şey aldık, sana daha az aldık., Neden sen birşey istemiyorsun hiç.. Artık bana hiç birşey almayalım.. Gel sana başka şeyler de alalım.." dedi sürekli. O ciddi ciddi, hatta yok yere içten içe üzülerek söyledi ama beni çok güldürdü =) "Almak zorunda değiliz, ihtiyacım yok." desem de o bluzlar ve çantayı O'nun ısrarı sayesinde aldım.. Bu arada tabii, şunu aldık, bunu aldık derken gereksiz yere, israf olacak şeyleri almıyoruz hiç bir zaman. Hele ki, dünyadaki bu eşit olmayan yaşamları düşündükçe.. İnsan kendinden utanır zaten..

Neyse, yemekti, alışverişti derken hava kararmaya, hatta yağmur yağmaya başladı.. Hafif ıslansak da neyseki araba çok uzakta değildi. Bu arada yolda babaannemle konuştuk, çok şükür ameliyatı çok iyi geçmiş, sesi çok iyi geliyordu.

Eve gittiğimizde, ben yine komik bir cümle kurdum ve şu an ne dediğimi hatırmalıyorum ama asansörde, kapının önünde gülme krizine girdim =) Beni güldüren kendi cümlem değil de, sevgilimin ben taklidi =)

Girer girmez yine önce Kali'mize baktık, ona da yem almıştık zaten onu verecektik ama korkudan ne zamandır ertelediğimiz tırnak kesme işlemini gerçekleştirmeye karar verdik =) Allah'ım ne kadar zordu! Defalarca, "vazgeçip veterinere gidelim!" dediğimizi hatırlıyorum =) Ama sonuçta öğrenmemiz gerekiyordu. Canını yakmaktan öte, korkmasından endişe ettik, çünkü canını yakmazdık zaten. O yüzden, 2 tırnağını kestik, hemen fırladı elimizden, uzandı yere upuzun kalp atışlarının sakinleşmesini bekledik.. Sürekli bu döngüde bitirdik çok şükür ama hiç kolay olmadı..

Ve bu arada, sakarlığım hala uzerimde.. Elimi, kolumu bir yerle çarpıp duruyorum, bugün de tencreyi bulaşık makinasına koyarken, sapı plastik olmasına rağmen elimi kesti.. Önce birşey yokmuş gibi geldi ama ardından kanamaya başlayınca, zorla içeri götürüp, pansuman yapmak zorunda kaldı sevgilim..

Bir de dün gece yatağa uzandım, 1-2 dakika geçti geçmedi, "aa ben sana çay yapmıştım yaa!" dedim bitaneme =) Unutmuşum =) Benzeri de bu akşam oldu, çay yaptım yine saat 23:30 gibi getirebildim sevgilme =) O da uykulu uykulu 1 fincan da olsa içti, o kadar yapmışım artık diye =)

Bir de bugün, dakikalarca güldüğüm, hatta nefes alamadığım yemek yiyemediğim birşey yaptı ki sevgilim =) Hala gülesim geliyor =) Şaka oldun diye bana birşey yapmıştı, ben de "canımı yaktın ama!" dedim =) 

Halbuki canım o kadar da yanmamıştı.. Sonra,
"Birşey yapmadım ki bitanem, bak kendime de yapayım."
dedi ve bana yaptığının kat kat fazlası biçimde, elinin tersiyle bacağına bir vurdu =)

O surat ifadesi, hatta yerinden sıçrayışı, hatta ve hatta ben "Yalancı, şaka yapıyorsun değil mi!" dediğimde "Yalancı mı, yalancı yapmıyorum!" diye, can acısından cümle bile kuramaması gözümün önünden gitmiyor =) =) Off, şimdi bile gözümden yaşlar geldi yazarken =)

Ve tam şu anda, sevgilim aradı konuşamadım gülmekten =) Niye güldüğümü söyleyince, "Yalancı yapmıyorum demiştim ben değil mi?" dedi =) Zar zor tamamladık, telefon görüşmemizi =) Allah hepimizin yüzünü hep güldürsün inşallah.. 

Evliliğimizin 168. günü =) Sakar mıyım ben! =)

Haftasonu, Balçova'ya gideceğiz diye eşyalarımızı toplarken, elime aldığım pantolonun belindeki kemere dikkat etmeyince, kemerin koca tokası sol dizime öyle bir vurdu ki.. "Çatt" diye ses geldi önce =) Birkaç saniye sonra da yanma, ağrı, sızlama, vb. tüm acıları hissettim.. 2 gündür yere sağlam basamıyorum hatta, bir kemer yüzünden =)

Yine haftasonu temizlik yaparken, bacağımı yatağın kenarına çarptım.. Öyle derin çizildi ki, hala dokununca yanıyor. Hatta, hemen 2-3 saniye sonra elimi de çekmecenin kenarına, sivri yerine çarptım =)

Bu akşam da, mutfak rafına uzanırken, serçe parmağım rafın altında, diğerleri üzerinde olacak şekilde =) parmaklarımı ayırmayı başardım =) Kırılacaktı sanki..

Üzerine de gece yatarken, karanlıkta komidinin üzerinde duran şuruba ulaşmaya çalışırken de orada duran çerçevenin kenarına çarpıp aynı elimin kenarını da çizdirdim =) Gülüyorum, ev hayatı gerçekten tehlikeli olmaya başladı benim için =)

Bir de dizimi başta önemsemeyince, sonradan kızarmaya-morarmaya başladı.. Allah'tan sevgilim bu konularda epey bilinçli hemen zarar vermeden merhemlerle ovalayarak sararak iyileştirdi =)

Bütün gece de, yerimden kımıldamayayım diye bacağımı aldı kucağına öylece oturduk =) Zorunlu olunca da insan öyle bir hareket etmek istiyor ki =)

Neyse ki Kali kucağımdan inmedi, bayağı güldürdü bizi =) En komiği de sevgilim yere koyuyor, o tekrar zıplayıp tam da sarılı dizime atlıyor =)

Bir de çok güzel bir sahne vardı, kameraya çekmek istedim ama yakınımda değildi.. Canım aşkım, bunun kulaklarının arkasını okşamaya başladı =) O kadar hoşuna gitti ki! Sevgilim elini çekiyor, hemen başını kadırıp gözlerine bakıyor, ardından elinin altına girip başını eğiyor =)

Bu aralar bir de sakarlığımın yanında ilginç konuşmalarım gündemde =) Bitanem, neredeyse söylediğim her sözün ardından taklidimi yapmaya başladı =) Ama ben de farkındayım, bazen öyle komik cümleler kuruyor, heyecanlanınca öyle çocuksu sesler çıkarıyorum ki, O demese de ben başlıyorum gülmeye =)

Bu yazdığım daha haftanın ilk günü yaa, hemen haftasonu gelsin!
Çünküüü.... =) =) 

Evliliğimizin 165. 166. ve 167. günleri =) Geçmiş olsun bana =)

Cuma günü iş yerimdeyken birden aklıma geldi.. Şimdiye kadar birçok sınava girip, tecrübe edinmiş biri olarak, daha önce bilmediğim bir yerde sınava gireceğim için, gidip bir saha keşfi yapalım dedim =)

Aradım sevgilimi, "ogün uğraşmamak için gidip öğrenelim"  diyecektim ki, daha lafımı tamamlamadan "tıkır tıkır" seslerin ardından, "çatt" sesini duyunca, "tamam bu sefer kesin bozuldu!" dedim =) 2 dakikaya kalmadan, sabit telefondan arandım =) "Bitanem telefonum bozuldu.."

Zaten başına gelmeyen kalmamıştı, düştü, kırıldı, yeni ama kaç el değiştirdi ama bitanem bir türlü değiştirmek istemiyordu.. "Alt tarafı telefon ne gerek var" diyordu.. Tabii hal böyle olunca, yenisini almak şart oldu. Sevgilime "iş çıkışı gel o zaman, alırız buradan.." dedim. Alsancak'ta yol üzerinde park yeri bulmak mümkün olmayacağından, arabayı bir yere bırakıp metroyla geldi bitanem. Hemen gittik, sanırım baktığımız 2. telefonu aldık..

Oradan da çıkınca hemen yakınındaki bir mağazaya girdik. Ne ararsan bulabileceğin bir yer ve neredeyse ne bulduysak aldık =) Tabii lazım olanlardan =)

Ardından yine metroyla sevgilimin arabayı bıraktığı yere gittik, oradan da Ege Üniversitesi'ne.. Sınava gireceğim yeri de tam olarak öğrendikten sonra hem yemek yemek, hem de geçenlerde kapalı olduğu için kapısından döndüğümüz için "bugün dolaşırız" diye IKEA'ya uğradık.. Tabii, yine vakit çok erken değildi ve biz yemek yerken "Restoranımız 10 dakika sonra kapanacaktır..", mağazanın için dolaşırken de "Mağazamız 15 dakika içinde kapanacaktır.." uyarılarına maruz kaldık =)

Eve döndüğümüzde, önce hemen aldıklarımızı yerleştirdik ve ben sonradan farkettim ki, orada gördüğüm küpeleri almışım =) Baktım ama almadım sanıyordum, almışım meğer =) Bu arada bir de rezil oldum ben =) Bir yüzük görmüştüm, hiç adetim de değildir ama parmağıma takıp sevgilime göstermiştim, o da çok beğenmiş "al bitanem çok yakıştı.." demişti, ben de direkt o anda almışım zaten =)

Kasada aldıklarımızın ücretlerini öderken, yüzük hala elimdeymiş ve öylece çıkmışım =) Metroya binmek üzereyken farkettim ve "Yüzüğüm!" diye bağırdığımda, sevgilim evlilik yüzüğümüze birşey oldu sandı.. Meğer çok heyecanlı söylemişim =) Ama o kadar heyecanlandım ki zaten, aklım gitti bir anda. Koşa koşa döndük mağazaya, parasını vermek için ama nasıl utandım anlatamam =) Allah'tan mağaza çalışanları kibarlık etti, tebessümle karşıladı =)

Cumartesi günü de ortalığı toparlarken öyle bir şaşkınlık yaşadım ki =) Akşam Kali yine evin içinde geziniyordu bir ara nevresimlerin içinde gezinirken yakalamıştık ama o arada olan olmuş meğer =) Şimdiye kadar hiç yapmamıştı ama ogün nasıl olduysa tutamamış, oraya yapıvermiş çişini =) Ne yaparsa yapsın birşey diyemiyorsun tabii =)

Öğlen sevgilim işten geldikten sonra önce yemeğimizi yedik, ardından ben "biraz notlarıma göz gezdirmek istiyorum.." dedim, sevgilim de gözlerini dinlendirmek için uzandı ama biliyordum ben uyuyakalacağını =) O akşam da notlarıma bakmakla, dinlenmekle geçti..

Pazar sabahı, saat 7:30'da sevgilimin "Prensesim.." sesiyle uyandım =) Canım aşkım benim çoktan kalkıp, kahvaltımı hazırlamıştı bile, hem de en sevdiğim kekikli, naneli yumurtayla =) Nefis bir kahvaltının ardından, hazırlanıp yola çıktık, sınava gireceğim binanın önünde beklemeye başladık ve orada o kadar çok şeyden konuşup, o kadar güldüm ki, sınava girerken hala ağzım kulaklarımdaydı =)

Çok şükür atlattım sınavımı, çıkışta kapının önünde bekleyen sevgilimi görünce hemen gülerek koştum yanına =) Sonra annemlerle konuştuk, herkes bana "Hadi geçmiş olsun!" diyordu =) Canım aşkım da 3 saat boyunca, kitap okumuş, yürüyüş yapmış.. Ardından yemek yemek için Forum Bornova'ya gittik. Kalabalık olduğu için pek sevmiyorum aslında ama yakınlarda olduğu ve çok acıktığımız için gitmiş olduk.. Yemekten sonra da yarım kalan IKEA turumuzu tamamladık =)

Eve dönerken çok uykumun geldiğini farkettim.. Gider gitmez de uzandım, hemen sonra sevgilim de geldi yanıma ve ikimiz de öyle bir yorulmuşuz ki hemen uyuduk =)

Kalkınca yine hazırlanmaya başladık, babaannem ameliyat olacağı için annem ve babam onun yanında kalacak, biz de kardeşim yalnız kalmasın diye Balçova'da kalacaktık.. Valizler, çantalar derken 10 günlük herşeyimizi hazırlamıştık ki annem aradı, Tamer'in de son anda onlarla gitmeye karar verdiğini söyleyince, daha ben telefonda konuşurken, sevgilim tüm çantaları boşaltmıştı bile =)

Zaten hala yorgun olduğumuzu da farkedince, ardarda yayınlanan 1 Kadın 1 Erkek'i izleyip, doğruca uyumaya gittik =)

Ve ben artık, sınavdan sonra, kendimi o kadar hafiflemiş hissediyorum ki =) Şimdi daha uzun koşu, daha çok kitap zamanı! =)

 

Evliliğimizin 164. günü..

Ben bugünlük yazmasam... 

"İyiyiz çok şükür" deyip kısa kessem de ders çalışsam?.... 

Evliliğimizin 163. günü =) Pamuk Şekeeer! =)

Sevgilim bana boşuna demiyor, "Bitanem, tam annenin kızısın!" diye =)

Anneciğim çocukluğundan beri bayılırmış pamuk şekere, keza ben de..! =)


Bu eğlenceyi görür görmez anneme hediye etmek istedim =) 

Hemen denemek istedik ve ev panayır yerine döndü! =)


Çok ama çoook eğlendik! =)

Ve o eğlenceli dakikalardan bir kesit.. =)

O panayır havasında aklıma hep aynı müzik! =)

Evliliğimizin 162. günü =) Dondurulmuş pizza =)

Geçenlerde markette öyle gözümüze çarpınca almıştık.. 

Ben alırken içimden "bu hafta yoğunum, yemek yapmak için fazla vaktim olmayabilir.." diye geçirmiştim. 

İçimden söyledim çünkü dışımdan söyleseydim, sevgilim "o zaman ben yaparım bitanem.." diyecekti =)

Dün karar vermiştik, "yarın pizzayı yapalım." diye..
İşteyken aklıma geldi, dondurucudan çıkarmayı unutmuştuk.. 

Öyle de pişerdi tabii de bir anda hevesimiz kaçtı =)

Eve gitmeden dışarıdan yiyecek birşeyler aldık ve evde onları yedikten sonra ben kalkıp koca bir tencere havuçlu patates yemeği yaptım!
 

Sağlıksız hamburgerleri mideye indiren bünyemin, ruhuma kendini affettirme çabasıydı bu! =)

Sonrası aynı, son soruyu gözler kapalı çözmeye çalışana kadar test çözüldü..
Ardından da deriiiinn, deliksiz uyku!.. 

Evliliğimizin 161. günü =) Yine mi doktor =)

Fazla vaktim yok aslında, hem bu aralar ne olursa olsun "az da olsa vaktin varsa, ders çalış!" diyorum hep kendime =)

Neyse.. Biz bugün yine gittik o hastaneye, hiç istemiyorum sevgilim orada ameliyat olduğu için.. Aklıma geliyor hep o anlar, ama çok şükür bizimki kolaylıkla olup bitti, Allah herkese yardım etsin, şifa versin inşallah.. 

Bu aralar yine rahat nefes alamıyordu bitanem, ameliyattan ötürü mü, başka birşey mi diye kontrole gittik.. Neyse ki ameliyata bağlı bir anormallik yoktu. Sadece alerji belirtilerine benzeyen şişlikler, kızarıklıklar vardı. Ben de artık doktoruyla birlikte muayene etmeye başladım sevgilimi =) 

1 hap, 1 sprey, 1 de merhem kullanacak şimdi canım aşkım.. 15 gün sonra tekrar gideceğiz, eğer geçmemişse gece hastanede gözlem altında uyutacaklarmış sevgilimi.. İnşallah geçer, inşallah sadece basit bir alerjidir..

Hastaneden gelir gelmez yemek yedik ve ben iyice dinlendikten sonra, uykusuzluktan gözlerim kapanana kadar ders çalıştım, ama bir soru vardı ki, ikimizi de deli etti! =) Neyse ki sonunda anladım.. 

Şimdi yine "az laf çok iş" diyerek, çalışmaya devam! =)

Evliliğimizin 158., 159. ve 160. günleri =) Beyin & beden aktiviteleri =)

Hemen hızlı hızlı Cuma'dan alalım =) Cuma günü işten çıktığımızda, önce Melih ve Burçin'le buluştuk.. Onlar zaten yemek yiyeceğimiz yerdelerdi, biz de gidince hemen başladık yemeğe ve biraz da acele ettik, çünkü filme yetişmemiz gerekiyordu. Yemekten sonra hemen sinema salonuna gittik ki daha başlamamıştı zaten. 

Çınar Ağacı'nı izledik.. Öyle bir filmdi ki, hem çok güldük, hem de göz yaşlarımızı tutamadık. Ben, özellikle sevgilimin çok duygulanacağını bildiğim için izlemek istemiyordum aslında ama izlediğim için de hiç pişman değilim tabii ki. Çok çok güzeldi çünkü..

Filmden sonra, önce arabaya gidip o havada sadece bir gömlekle gelen Melihimize sevgilimin kazağını verdik, öyle geldiği için de epey üstüne gittik tabii =) Ardından, Kordon'a doğru yürüdük, muz çaylarımızı içmek için =)Yolda da bu fotoğraflar çıktı ortaya..
 

Ve gittiğimiz yerde, masalarda duran bu ışıklı kalplerle oynamak çok zevkliydi =)

 

Sevgilimin hareketlerine gülerken =)

Çaylarımızı içtikten sonra yine uzuun bir yürüyüş yaptık Kordon'da. Hatta =) yürümekle kalmadık, koşu yolunda koştuk =) Daha doğrusu, bitanem beni bir kolumdan tutmuş koşarken, ben sanırım ayaklarım havada uçuyordum =) Öylesine bıraktım kendimi =)

Tam "geçtik siziii" diye Melihlere hava atarken, çantamın sapındaki kelepçe açılınca, onlar da yere düşen çantamı alıp, geri dönüp koşmaya başlayınca bu sefer biz onların peşinden koştuk =) Çok eğlendik yani =) 

Cumartesi günü de, sevgilim işten geldiğinde koşmak için Fuar'a gittik. Koşu + tempolu yürüyüş ile 50 dakika içinde 12 km.yi tamamladık.. Başlangıç için fena değil galiba ama kolay da değil.. 

Son turda, hem yavaş yavaş dinlenmek, hem de terimiz soğumadan vücudumuzu esnetebilmek için spor aletlerinin yanında durduk..

İyice esneyip rahatladıktan sonra da bir iki fotoğraf çektik, ama koşu ve aletlerle çalışma boyunca hiç çekmedik, bozmadık disiplinimizi =) =)

 Kalp koymasam belli olmayacak sanki canım aşkım =)

 En sevdiğim çiçek papatya..

 Papatyalara basmadan ortasına geçmek =)

 Çooook klasik poz! =)

 Bu ağaç muhteşemdi!

Eve gittiğimizde zar zor yemek yiyip, birimiz bir koltuğua, birimiz ötekine kendimizi attığımızı hatırlıyorum =) Şikayet etmedik çünkü bundan sonrasının böyle geçmesi için planlar yaptık.. 

Pazar günüyse sabah daha kahvaltı bile yapmadan iş yapmaya koyulduk.. Ben krep hazırlıyordum, sevgilim makinaya çamaşıları atıp, Kali'nin kafesini temizleyip, çöpleri dışarıya çıkardı.. Kahvaltının ardından da evin süpürülmesi, silinmesi, toz alınması gibi ev işleri de halledildi.. 

Sonrası da ders çalışmak, dinlenmek, bilgisayar oyunu oynamakla geçti.. Ve bu günün olayı.. Bir makina dolusu beyaz çamaşırımız (tişört, atlet, gömlek,sweat, vs. =)) şu anda PEMBE =) İnanması zor ama aynen böyle.. 

Geçenlerde t-box'tan bir tunik almıştım, meğer sevgilim onu gözden kaçırmış, o da hepsini boyamış =) Şu anda bütün bu beyazlar, Domestos Kar Beyaz'ın içinde inzivaya çekilmiş vaziyetteler =) Ne yapalım artık, olursa olur, olmazsa başka birşey düşünürüz, son çare vedalaşırız onlarla =) 

Bu haftasonu da böyle geçti ama önümüzdeki pazara kadar, buna nazaran epey sakin geçecek inşallah.. Sınavıma son bir hafta.. Hayırlısı olur inşallah..

Evliliğimizin 158. günü =) Hmm ne desem ki =)

"Plan yapma" diyorum o kadar kendime ama insanoğlu yapıyor işte yine de =) "Eve atayım kendimi hemen" diyordum ama öğlen sevgilimle konuşurken "şu anda yanımda kim var biliyor musun?" dediği anda aklıma ilk gelen Melih'imizdi zaten =)

Akşam canım aşkım beni almaya gelirken yanında Melih ve Burçin'de vardı ve biz yine İnciraltı'na gittik =) Dolaştık, yemek yedik, okey oynadık, güldük, eğlendik, yarın tekrar buluşup sinemaya gitmek üzere vedalaştık..

Eve gelince yine Kali'nin peşinden koştuk =) Artık tırnaklarının kesilmesi gerektiğini kesin olarak öğrendik.. Evde yapmak konusunda birçok video izleyip araştırma yaptım, herkes kolayca yapıyor ama ben yapabileceğimiz hakkında pek emin değilim..

 

Bizimki öyle hareketli ki "ele avuca gelmez" dediklerinden =) Bakalım artık deneyeceğiz, olmazsa, ki bu en ufak bir kıprtıda bile "yok işte yaa olmuyor canını yakacağız, korkuyorum ben!.." dememle anında sona erecek bir deneme olacak, artık veteriner yardımı alacağız da ben bugün hakkında daha çok yazmak isterdim aslında ama hiç vaktim yok, o yüzden buraya kadar.. =) 

Evliliğimizin 157. günü =) Mercimek çorbası =)

2 gündür çok da iyi uyuyamıyorum. Burun ameliyatından sonra, nedense sevgilim bugünlerde daha zor nefes alıyor. Özellikle uyurken daha çok tıkanmaya, hatta tamamen ağzından nefes almaya başlıyor. 
Böyle olunca da hem benim hem O'nun için rahat geçmedi gecemiz.. Bir de ben normalde gece uyansam da devam ederdim uyumaya ama bugünlerde gözüm açılır açılmaz öyle bir uykum kaçıyor ki, sanki 20 saat uyumuşum da gözlerimi kırpmama bile gerek yokmuş gibi =)

Hiç kahve içmiyorum ama 2 gün üstüste iş yerimde kahve içmek zorunda kaldım ki bence onun uyandırma etkisi benim için tamamen psikolojik =) Bir de her sabah işe giderken sevgilime "bu akşam erkenden yatalım! ama bak kesin yatalım!" diyorum ama bir türlü olmuyor =) Ya Kali'yle oyalanıyoruz, ya birşeylere dalıyoruz, ya konuşuyoruz, ya da nadir de olsa televizyondaki birşeye takılıyoruz.. Dün de maç izledik mesela.. Maçtan ziyade Cristiano'nun golünü bekliyorduk, o da geldi zaten =) Ama ben göremedim tabii =)

Bir de bugün sevgilimin işi için eve gitmeden bir yere uğramamız gerekiyordu ve orayı bulmamız çok da kolay olmadı.. Hem iş çıkışı, hem uykusuzluk, hem acıkmaya başlayınca bir an önce halledip eve gitmek istiyorduk ama yanına gittiğimiz adam meraklı mı desem, konuşmayı seven mi desem bırakmadı bizi =) Yok nerede oturuyorsunuz, şunun üstümü, bunun yanı mı, o bina mı, bu bina mı =) çatladım arabada =) Ya da insan uykusuz olunca kimseye tahammül edemediğnden oldu böyle..

Aslında şu anda da öyleyim ve galiba neler yazdığımın bile farkında değilim.. Bir de aklımda binlerce şey var bu aralar..

Ve ben şimdi diyorum ki sevgilime "Bu gece çook geç yatalım, boşver uykusuz kalalım, hiç uyumayalım hatta!".. (Belki bu sefer tersi olur da uyurum diye =))

Bu arada az da olsa bu kadar kasveti ardından bize, yine,  bir hediye..

Tabağın kenarına dökülen mercimek çorbası..

Evliliğimizin 156. günü =) Hava buzgibi de olsa =)

Dün iş hiç bitmeyecek sandım.. Zaman geçmedi sanki bir türlü.. Ve eğer birşey hakkında negatif düşünüp kendimizi sıkarsak, o şeyin illa ki ters gideceğini bir kez daha anlamış oldum.. Ben böyle olumsuz düşünürken, sevgilim hem geç çıkmak zorunda kaldı hem de trafiğe takıldı ve ben normalden bayağı geç çıkmış oldum =)

Arabaya biner binmez sevgilime "bir planın var mı?" diye sordum, olmadığını öğrenince "benim canım deniz kenarında bir yerde oturup, deniz havası alarak yemek yemek istiyor.." dedim. "Peki bitanem nereye gitmek istersin?" dedi.. Konak Pier'e gittik.. 

"Biraz da serinmiş bitanem, içeride mi otursak?" dedi sevgilim ama "ı-ıh.." dedim =) Sevgilim de gözlerini kocaman açarak taklidimi yaptı, çok güldü =) Ben öyle yapıyormuşum meğer bunu söylerken =) 

Denizin dibinde oturduk =) Evet hava soğuktu, hafif de rüzgar vardı ama imbat rüzgarları olmayan bir ege akşamı düşünemiyorum zaten.

Yine de rüzgar yüzüme yüzüme esmeye başlayınca, sevgilim beni kuytu bir köşeye, kendini de bana siper ederek oturttu, artık o kadarına birşey diyemedim =) Yemekten sonra vizyondaki filmlere baktık ama şimdilik gitmemeye karar verdik, genelde bu salonda fazla film olmuyor çünkü..

Zaten şu anda dört gözle Karayip Korsanları 4 - 3D'yi bekliyoruz!  Sanctum filminden önce izlediğimiz 3 boyutlu fragmanından sonra kolay kolay bir film çekici gelmiyor bana =) Gerçi sonrasında da gittik ama aklımda hep o var =)

Kordon'da dolaşacaktık ardından ama hava sahiden soğumaya başlayınca arabaya doğru yürüyelim dedik, zaten uzaktaki otoparka bırakmıştık..

Eve gelirken yolda bağıra bağıra şarkı söyledik =)

One more cup of coffee..
                     

Deli! =)



Çok zevkliydi =) 

Evde Kali'miz bizi bekliyordu, bir de bu akşam beni çok güldürdü =) Bir ara gözden kayboldu, aradık, ben mutfağın halısını kemirirken buldum =) Kucağıma aldım, tam içeri götürecektim ki elimden bir fırladı, mutfak tezgahının üzerine uçtu =)

Tabii ayakları mermerin üzerinde kayınca, 4 bacağı da yanlara açıldı, göbeğinin üstünde kaldı =) O sırada kafesini temizleyen sevgilim de olayı koridordan geçerken gördü, çok komikti =)

Akşam da erkenden uykum gelince, rüzgar da gözlerimizi epey yorunca çok geç olmadan uyuduk..

Bu arada One more cup of coffee'yi söylerken; "To the valley below.." demek ne kadar da eğlenceli! =) =)

Evliliğimizin 155. günü =) Meğer ben =)

Meğer haftasonu tahminimden daha da çok yorulmuşum.. En geç 00:30'da uyudum ama yine de geç işte. Bugün neredeyse bütün gün başım ağrıdı..

Dayanırım diye de uzun süre ilaç almadım ama hata ettiğimi,migren ağrısı başlayınca anladım..

Eve gidene kadar arabada sanırım hiç konuşmadım sevgilimle, O da yormadı zaten beni..

Hemen yemek yiyip uzanmak istiyordum, zaten ben istemesem bitanem zorla yaptırırdı, bildiğim için uslu durdum ben de =)

Yemek hazırlamak için mutfağa sokmadı sevgilim, kapıdan da baktırmadı ben de hemen gidip yattım salona ama Kali hemen üstüme atlayıp, gezmedik yer bırakmadı =) Kafesinde sıkılmasın diye salıyoruz, bu sefer de üzerimize atlıyor hemen =) Biz de onu çok özlüyoruz tabii, hasret gideriyoruz böyle =)

Yemekten sonra da uzandım mecburen, sevgilimin de işleri vardı onları halletti.. Bu arada ben "bugüne o kadar planım vardı, onu yapacaktım, bunu yapacaktım.." diye sitem ettim kendi kendime.. Sevgilim, "olur mu öyle şey bitanem, bırak heşeyi, sağlığını düşün" dedi.. Sonra düşündüm, bazen ne kadar plan yapsak da bir anda birşey oluyor, sen kılını bile kıpırdatmadan öylece duruyorsun. Çok şükür bunlar ufak tefek şeyler..

Gecenin geç saatlerine doğru, gitgide daha iyi hissetmeye başladım.. Yattığımda ise önce uykum vardı ama sonra neredeyse hiç kalmadı.. Bir o yana bir bu yana döndüm.. Epey geç bir saatte de uyudum.. Yine de iyi dinlendim.. 

Bundan sonra da hafta sonları öyle çok geç uyumamaya karar verdim.. Bakalım hayırlısı =) (Bu sözü seviyorum.. Hem "hayırlısını" dilediğim için, hem de o kadar sözden sonra, son söz olarak iyi bir bağlayıcı olduğu için =) )

Evliliğimizin 152. 153. ve 154. günleri =) Dolu dolu =)

Cuma'dan itibaren yine günleri dolu dolu geçirdik

İşten çıktığımızda Tamer'im gelecekti, eve gitmeden O'nu bekledik.. Beklerken arabada, Yiğidomuzla konuştuk, hem çok güldük hem gözlerimiz doldu herkesle konuşunca, çok özledik..

Sonra Park Bornova'ya gittik.. Ne zamandır erteliyordunk bugüne kısmetmiş, karting yaptık =) 

 

O kadar eğlenceliydi ki anlatamam =)

Arabalardan indiğimizde gerçek hayata geçmek hiç kolay değildi, rüya gibiydi çünkü yarışmak.. =)

 

Bu arada kartingden önce yemek yemek için içeriye girmiştik ve ben içeriye girer girmez şok oldum! Hayallerimin arabası İmpala tam karşımdaydı =)

Kaynak: http://perakende.org/haber.php?hid=1302256268

O kadar güzel ki, fotoğrafını bile çekmeye kıyamadım =)

Cumartesi günü,  Tamer'im eve döndü, babaannem gelecekti yazlığa gittiler.. Ben de sevgilim işten gelene kadar, temizlik yapıp yemek hazırladım.. Bitanem kapıyı çaldığında da telefonda annemle konuşuyordum, "Aaa saçların ne güzel olmuş!" dedim bir anda =) Canım aşkım dayanamadı İzmir'in havasında saç uzatmaya, en iyisini yapıp kestirdi saçlarını, O'nu ilk gördüğüm zamandaki gibi.. =)

Yemeğin ardından "yürüyüşe gidelim" dedik, bu sefer Karşıyaka - Bostanlı Sahili'ne gittik.. O kadar güzel ve sakin bir hava vardı ki.. Uzuuuun uzun yürüdük.. 

 Ben yanımda yürüyor sandım ama o fotoğrafımı çekmiş =)

Ardından, sevgilim kahve içmek istedi, oturduk bir yerde.. Sohbet ettik hem geçmişten hem gelecekten.. Sonra yine yürüdük o büyük çarşıya kadar ama ben hala bilmiyorum adını.. 

Oradan canım aşkımın benim için beğendiği bir kıyafet aldık ama aslında oraya Fenerium aramak için girmiştik, bulamadık..

Sonra benim aklıma geldi, "Bornova Forum'da vardı" dedim.. Oraya gittik hemen, futbol topu almak için gitmiştik, aradığımızı da bulduk.. Tabii bu arada ben sevgilimi oraya geldiğine pişman ettim galiba çektiğim fotoğraflarla =) Ben bir yandan, satıcı çocuk bir yandan biraz yorduk bitanemi =) Ama güldürdük de tabii =) Ve bunun gibi görüntüler çıktı ortaya =)

 

Bu sadece sevgilimin benim için yaptığı şeylerden biri, yoksa O hala bir Beşiktaşlı.. Mesela ben de O'na taraftar terliği almıştım =)

Topu arabaya bırakıp yemek yiyecektik, arabaya gidene kadar da top oynadık, hem yolda hem otoparkın içinde =) Çok zevkliydi, açlığı bile unutturdu =) Bir ara da topumuz arabanın altında sıkıştı ama kurtardık =) 

Yemeğe çıktığımızda ise yüzümüz gözümüz kızarmıştı, hemen en kuytu köşeye oturup, hasta olmamak için terimizin soğumasını bekledik, çok komiktik =)  Bu arada saat geç oldu tabii ama gelmişken Ikea'ya da uğramak istedik. Kapalı mı değil mi bilemedik, şansımızı denedik ama kapanmıştı tabii ki..

Eve döndük, sevgilim biraz oyun oynadı, ben Kali'nin peşinden koştum, onun çok komik videolarını çektim =)

Pazar sabahı çok geç olmadan kalktık, hemen hazırlanıp çıktık yazlığa gitmek için..


Balçova'ya gidip anneannemi de alacaktık, onu almadan önce bir yerde durup kahvaltımızı yaptık..  

Siparişlerimiz gelene kadar da bunları yaptık =) 

 

 

Kahvaltı bitince anneannemi alıp yola çıktık.. Babaannem, amcam da oradaydı çok güzel geçti.. Orada oyalanacak o kadar çok şey buluyor ki insan, hiç birine zaman yetmiyor.. O yaptıklarımızın arasından, fotoğraflayabildiklerimle kısa kısa böyleydi günümüz..

Sevgilim kaşla göz arasında kaybolduğunda Şermin'in yıkıyormuş =)

 Ben de yürüyüş yapmak için O'nu bekledim.. 

Beklerken eğlendim =) Sevgilim bu halimi görünce, korktu önce, gözlerim için nereye bakacağını şaşırmış =)

Bu bitkiyi çok seviyorum ama adını bilmiyorum..

 Gün batımında sahideydik.. 

Burayı bırakıp eve dönmek her zamanki gibi çok zor oldu.. Eve girer girmez de yorgunluktan zar zor toparlanıp, kendimizi hemen yatağa attık.. =)