hikayemiz resmimizin altında.. :)

hikayemiz resmimizin altında.. :)
hikayemiz resmimizin altında.. :)

3 Nisan 2011 Pazar

evliliğimizin 145. 146. ve 147. günleri =) Ciddi pozlar =)

Cuma günü işten çıktığımda, eve gittiğimde yemek hazırlayamayacak kadar yorgun hissediyordum. Sevgilim, "ben hazırlarım bitanem merak etme.." dese de O'nun da yorgun olduğunu bildiğim için kıyamadım, dışarıdan birşeyler almak zorunda kaldık.. Okuldu, işti, diğer zamanlardı, insan ister istemez dışarıdan yemek zorunda kalıyor ama ben bir türlü alışamadım, sevmiyorum hiç.. Temizliğini, hijyenini de geçtim, olmuyor işte evde yapılan yemek gibi.. Sırf bu yüzden, hergün iş yerime hem sabah kahvaltımı hem öğle yemeğimi taşıyorum mesela =)

Ama işte o gün yapacak birşey yoktu, yine de benim yemeğin yarısında iştahım kapandı yiyemedim.. Yemekten sonra uzun uzun Kali'yle oynadık.. Artık adını çok iyi biliyor =) Sevgilim, arka arkaya, hızlı hızlı "Kali, Kali, Kali!" dediğinde, olduğu yerde bir zıplayıp, havada dönüp tur atması var ki gülmeten mahvediyor bizi =) =)

O gece, ertesi gün kolay kolay kalkamayacağımı tahmin ederek, daha doğrusu erkenden uyanmamayı dileyerek deriiin bir uykuya daldım :) Ve.. sabah 7 de uyandım! =) "Allah'ım ne olur uykum kaçmasın, lütfen uyuyayım, lütfen, lütfen.. " derken uyudum tekrar =) Ve ardından, güm güm beton delme sesleriyle birden uyandım, saat 8.. Sevgilim de işe gitmek için uyanmıştı, bense ağlamaklı bir halde kafamı yastığa gömmüştüm çoktan = ) "Salonda uyu istersen bitanem" dedi, gürültüye en uzak oda olduğu için ama gitmedim, "burda uyuyacağım ben" dedim, inat ediyorum içimden =)

Canım aşkım da hazırlanmıştı, her zamanki
gibi benimle vedalaştı =) Ve ben o inatla bir uyudum, saat 11 de kalktım!.. Biraz kızdım tabii kendime, bütün günüm geçti diye.. Kahvaltımı ettim, işlerimi yaptım derken sevgilim de geldi zaten.. Yemeğimizi yedik, ne yapalım diye düşünmeye başladık.. Daha doğrusu, "ne yapmak istiyorsun bitanem?" diye, hayatımdaki en zor soruyu sordu sevgilim.. "Koşmak istiyorum ama hava soğuk galiba" dedim, "Olsun bitanem farketmez ki, hem o kadar soğuk değil." dedi canım aşkım ve hemen hazırlanıp çıktık..

Karşıyaka tarafına gittik ama deniz kenarı olduğu için rüzgarlı ve soğuktu.. Yine de kötü geçmedi ama.. Sevgilim bana koşu taktiklerini gösterdi, ben onları biraz yaptım, biraz yapamadım =) Bitanem koştu ben izledim, ben koştum O izledi =) O sırada yanımızdan bisikletle geçen iki kişi görünce, "aaa biz bisiklet bakacaktık.." dedik. Hava da soğuk diye oradan ayrılmak istiyordum zaten, hemen Alsancak'a doğru yola çıktık.. Bulduk bisiklet satan yerleri de, hem uygun birşey bulamayınca, hem nerede muhafaza edeceğimizi bilemeyince, hem de "nasılsa yazlıkta var bisikletimiz, zaten buralarda nerede kullanabiliriz.." diye düşününce biraz gezmiş olup almadan geri döndük..

Yolda da planımızı yaptık hemen =) "Gidelim evimize, birşeyler hazırlayalım oturup film izleyelim.." O kapalı yağmur havasında, yapılacak en güzel şey, sıcak birşeyler içerek, sıcacık evinde film izlemekti zaten =) Ne zamandır izlemek istediğimiz A Moment To Remember filmini izledik. Aklıma geldikçe gözlerim doluyor, "bu kadar bir güzel bir film olamaz" dedim hep.. My Sassy Girl'den sonra, bunu da izleyince Kore romantik komedileri beni iyice etkiledi artık =)
 


Pazar sabahı ise, rolleri değişmiş bir halde kalktık.. Ben dünden o kadar uyuyunca erkenden uyandım, bu sefer bitanem uyanamadı.. Aslında O uyanırdı ama ben uyanmasın diye çaba gösterince uyudu =) Ben de bu arada kahvaltıyı hazırladım, her zaman beraber hazırlayınca "acaba ne unuttum ben" diye bakınıp duruken uyandı canım aşkım =) Tabii O, öve öve bir yerlere sığdıramadı masayı, bitanem benim =)

Kahvaltıdan sonra temizlik yaptık, daha doğrusu ben buz dolabının içini temizleyene kadar, sevgilim birçok işi bitirmişti sağolsun.. Erkek gücü olunca çok başka oluyor tabii. E benim de elim çok yavaş inkar edemem =)

Ardından, canım aşkım "alışverişe gidelim mi bitanem" dedi, benim alacaklarım vardı çünkü.. Hazırlanıp çıktık, Praktiker, yemek molası, Carrefour, Teknosa sıralaması ile programımıza son verdik =) Demir eksikliği yüzünden kahve içmiyordum ben ama canım çok çekti alışverişteyken.. Eve geldiğimizde, ben börek yaparken bitanem de kahveleri hazırladı..

Tam düşündüğümüz gibi kahvelerimizi içerken, çok beğendiğimiz bir belgeseli izledik. Dünyada, şimdiye kadar bulunmuş en büyük dinazor iskeletini görünce çok şaşırdım.. "Bu şimdi yaşasaydı.." diye düşünmeye başladık =) Sonra, içinden çıkılamayacak mükemmel bir sistem içinde yaratılmış birçok şey düşünüp, "Rabbimiz herşeyi ne kadar kusursuz yaratmış" dedik..

Zaten tüm pazar akşamı birşeyler izleyerek, Kali'nin komikliklerine gülerek, geç saatte de olsa ıspanaklı börekleri mideye indirerek geçti =)

Haftasonlarını dört gözle bekliyoruz, o kadar eğlenceli geçiyor ki çok şükür.. Önümüzdeki 4 haftasonu içinse planımız hazır, Tamer'im bekliyor, Melih gelecek, sınavım, sonra da... Tabii plan hazır da Allah nasip ederse de gerçekleşecekler inşallah =) Yine de düşündükçe sabırsızlanıyorum hepsi için =)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder