Evliliğimizin 170. günü =) Yalannn!

Akşam eve gidiyoruz.. Fonda eski Türk filmlerinden bir müzik..

Sevgilim bana dönüyor..

- Seviyor musun?..

(Ben tabii anlamıyorum, boş boş bakıyorum yüzüne bir süre! =), 

"Seviyor musun bitanem!" diyor kısık sesle =) 

Hani oyun yapıyoruz ya, ondan kısık sesle =) 

Sanki arabada seyirciler var! =) )

- Seviyorum!.. (Nostaljik kadınlar gibi "Sehviyorumh!" dercesine hatta =) )

- Seviyor musun?..

- Seviyorum!!!..

- Yalannnn söylüyorsun!!

Başka birşey beklerken, bunu duyunca kahkahayı basıyorum =)

Eve girer girmez ölüyorum sanki açlıktan, yemek hazırlamak çok uzunmuş gibi geliyor neyse ki yemekler hazır ama sofraya oturunca da iştahım kapanıyor bu aralar.. Bir de aktardan alınanlar işe yarıyacak galiba, teyzemle annemde de yaramıştı..

Kali'ye "tuvalet eğitimi" ver(em)iyoruz.. Kafesinde belli bir  yere yapıyordu, şimdi bir kap aldık ona. Gece en son baktığımızda, tuvalet kabının içindeki tüm talaşları dökmüş, kabı da ters çevirmiş altına girmiş! =)

Çok komik ve sevimliydi ama yaptığını doğru birşey zannetmesin diye sevmedik zira neye kızdığımızı ses tonumuzdan anlıyor artık..

Önce sevgilim kafesini yeniden toparlamaya yeltendi, ama çok uykum olduğu için tuttum elini, çıkardım kabı "Eski usul, nereye ne istersen yap Kali!" dedim =)

Sonra gittik uyuduk..