evliliğimizin 54. 55. 56. ve 57. günleri :) 4 gün 4 gece yeni yıl tatili :)

Doğrudan anlatmaya başlıyorum :)

Perşembe günü işten çıktığımda yine canım aşkım aldı beni.. Uzuuuunca bir trafik yoğunluğundan sonra evimize varabildik.. Bütün akşam planlar yapmakla geçti :)

Ertesi gün ben çalışmıyordum ama sabah bitanemi işe gönderdim.. "Erkenden kalkayım da başlayayım hazırlıklara" derken, bir baktım ateşim var ve boğazım ağrıyor :)

Hemen kendime birşeyler hazırlayıp tekrar yatıp 1-2 saat kadar daha uyudum, kalktığımda kendimi daha iyi hissediyordum :)

Özel günleri kutlamayı sevmiyoruz biz, kaldı ki yılbaşı o kadar özel bir gün de sayılmaz zaten bence :) en azından çocukken olduğu kadar değil..

Amacımız da kutlama yapmak değil, başbaşa çok eğlenceli vakit geçirmekti.. Böylece karar verdik, cuma akşamından yazlığa gidecektik..

Bitanem işteyken ben de hazırlıklara başladım :) Amaaa güzel bir kalhvaltının ardından ilk iş saçlar sarıldı :) 

 
Ardından, mutfağa geçtim, yemekler yaptım! :)

İşte bu da mutfak hali :)

Bu sefer yapılacaklar listesi yapmayı akıl edebildim :) Canım aşkım gelmeden herşeyi hazırlayıp kapının yakınına yığdım! :)



Evet o kadar çok şey aldım ki, yığıldılar üstüste :) :)


Derken bitanem de işten çıktı ve geldi eve.. Kapıyı çaldığında, çok az araladım:
"Beni görünce korkma sakın!" dedim :)


Ama ne korkması, o kadar hoşuna gitti ki, hem çok güldü, hem de durup durup öptü beni canım sevgilim benim :)


Artık çıkma vakti geldi, tabi ben önce saçlarımı açtım :)

İşte böyle olmuştum :) Aslında daha dalgalıydı ama burada o kadar belli olmamış.


Sonra tam bindik arabaya, ben günün sorusunu sordum:


"Yazlığın anahtarını aldın mı ?" :)

Aradık taradık her yeri yok! Annemi aradım, onlardaymış almamışız meğer :)

Tabi hemen Balçova'ya..


Hem gitmeden onları da görmüş olduk, sonra çıktık yola.. Kışın ortasında buz gibi yazlığa :)

Gider gitmez hemen soba yakıldı, yemekler hazırlandı ben de 10 dakikada uyduruk ama çoook lezzetli bir pasta yaptım :)

Görüntüsü de akciğerlere benzediği için (rengini saymazsak :)) adını "ciğer pastası" koyduk ! :)

Çok ama çooook eğlenceli bir akşam geçirdik..

Sabah da o temiz hava da erkenden uyandık.. Şöyle doğal, güzel bir kahvaltıdan sonra hemen kendimizi dışarıya attık, önce Seferihisar'a gidip biraz alışveriş yaptık..

Sonra Teos'da oturup mis kokulu çaylarımızı içtik :)
İşte ben bu harika kekik çayını içtim.. Nasıl güzel kokuyordu anlatamam!

Sonra tabi yana yana içtik bu çayı sıcak sıcak :)

İşte böyle..

İşte tam bu sıralarda Özerimiz aradı, güzel haberler aldık ondan :)
Canım aşkım :) tabi konuşma boyunca ağzı kulaklarındaydı :)

Ardından biraz daha dolaşıp, döndük eve..

Vee en çok kıvılcımı çıkartma yarışı! :) :)

Tamam işte kaybetmişim ben :)

İşte burada da canım sevgilimin taklitleriyle gülmekten dağıldığımız anlar :) :)

Herşey muhteşemdi, her anımız dolu dolu geçti :)

Çok eğlendik, çok güldük :)

Pazar günü, çok geç dönmek istemedik.. Öğleye doğru yola çıktık.
Yollar yine baya kalabalıktı, ama kazasız belasız eve kadar geldik çok şükür..

Ama :)

Eve çıkalı daha 1 saat bile olmamıştı.. Kapı çaldı..
Apartman görevlimiz gelmişti:

"Kapının önündeki sizin araba değil mi?" dedi..

"Evet.. Noldu ki?" dedik..

"Çarptılar!" dedi..

Aşağıya indiğimizde karşımızdaki manzara..

Evet kazasız belasız o kadar yolları gidip geldik ama kaza bizi park ettiğimiz yerde buldu..

Onu öyle görmek o kadar üzücüydü ki..
Neyse çok yazmak istemiyorum bu yüzden.. Zaten önemli olan canımıza gelmemesiydi. Hem yakında eski haline gelecek inşallah :)
...
Hala "son"a gelemedik :)

Ne zamandır yeni bir fotoğraf makinası istiyordum ben, bir türlü fırsat bulamamıştık bakmaya.. Kazadan önce çıkıp bakmayı düşünüyorduk ama olaydan sonra benim bütün moralim bozuldu tabi.. Hatta gözümden birkaç damla yaş düştü..

Ama canım aşkım moralim yerine gelsin diye, "gidelim de gidelim" diye ısrar edince gidip aldık :)

Mağazadan çıkınca ilk iş, son keşfimiz Narlıdere'deki İkram Pide'nin yolunu tuttuk.. Pideler gelene kadar fotoğraf makinamızı düşümedik elimizden, oynayıp durduk.

Salonun fotoğraflarını çektik habire flaş patlata patlata :) "kızacaklar şimdi" dedim ama kızmak yerine "verin de biz sizi çekelim" dediler :)

Oradan çıkınca da annemlere gittik, hatta o gece orada kaldık..


Bunlar da son fotoğraflar olsun o zaman:

Hem çok istediğimiz hem de istemediğimiz şeyler yaşadık ama çok keyifli günler geçirdik :)

Gittiğimiz yerle, yaptıklarımızla da alakalı değil, birlikte olduktan sonra herşeyi keyifle, kahkahalarla yaşıyoruz zaten çok şükür :)

"Bu kadar uzun post mu yazılır?" diye soruyorum kendime de "evet yazılır" diyor içimden bir ses :) :)

Sonuna kadar okumayı başarabilenler sıkılmamıştır inşallah :)

Sevgiler! :)