evliliğimizin 80. 81.82.83. ve 84. günleri.. ilk ve son olsun bu..

Yoktuk uzun zamandır.. Sağlıkla ilgili demiştim.. Canım sevgilim ameliyat geçirdi.. Burnundan kemik daha doğrusu kemikler alındı..

Ameliyattan bir önceki gün..

Ben sevgilimden daha heyecanlıyım.. Her an ağlayacak gibi bir yüz ifadem var.. Sonra aşkımla hiç konusunu açmamaya, sanki öyle birşey yokmuş gibi davranmaya karar veriyoruz..
 
Bitanem bilgisayarda oyun oynuyor..

 Ben saçlarımı sarıyorum..

 
Sonra beraber FIFA 2011 oynuyoruz..
Çıkarırken saçlarımı bozmasın diye, üzerimde bitanemin sweati var..

Ameliyat günü..

Ameliyatı düşünmeden, olmayacakmış gibi davranmaya devam..

Tabi benim her an içim titriyor.. Sürekli dua ediyorum.. Aslında her an ağlamaklıyım..

   
Dalga geçer gibi onlarca komik resimler çekiyoruz..
Sevgilimin morali çok iyi, hep gülüp eğleniyor..

 
Ve saat geliyor.. Hastanenin yolunu tutuyoruz..
"Siz bekleyin, biz birazdan sizi alacağız" diyorlar..

 "Birazdan" oluyor, çağırıyorlar bizi, odamıza alıyorlar.. Bitanemin yanından bir an olsun ayrılamıyorum..

Ben de uzanıyorum yanına..

Derken anestezi uzmanı gelip birşeyler soruyor.. Beynim uyuşuk gibi.. Aradan az bir zaman geçiyor, gelip götürüyorlar sevgilimi..

30 dakika diyorlar ama 1 saat geçiyor..
Çıkılması yasak olan ameliyathanenin önüne gizlice çıkıyorum.. Hemşirelerden, hasta bakıcılardan bilgi alıyorum.. Sonra, önce doktorunu görüyorum sevgilimin.. Hemen koşuyorum yanına.. "Doğan çok iyi" diyor, ağlamamak için zor tutuyorum kendimi, çünkü birşey anlatıyor bana..

"Hazırladık, hemen getireceğiz" diyor..

Sonra sedyede geliyor sevgilim.. Hala narkozun etsikinde.. "uyanması 2-3 saat sürebilir" diyorlar.. 2 dakika sonra uyanıyor bitanem.. Ama gözleri kapalı.. Ben tam baş ucunda ellerini tutuyorum.. Benim yanımda olduğunu farkediyor.. "Seni çok seviyorum bitanem" demeye çalışıyor.. Ağlamaya başlıyoruz.. "Senin sesini duymak çok güzel, beni bırakma ne olur" diyor..

"Bırakmayacağım aşkım, yanındayım bitanem, hepsi geçti çok şükür" diyorum..

Evet hepsi geçti çok şükür.. Ama hala tamamen atlatabilmiş değiliz, çünkü enfeksiyon riski var..

Tahmin ettiğimizden daha ağır geçiriyor bitanem malesef.. Hem de epey bir ağır.. Şimdi evde dinleniyor..

İşte böyle bebekler gibi sarıp sarmalayıp uyuttum sevgilimi..

İlk ve son olsun bu inşallah.. Söz konusu sağlık sorunu olunca, en küçüğünden büyüğüne, hepsi çok zor.. Rabbim tüm bekleyenlere şifa versin inşallah..