Bugün öğle yemeği vaktinde canım aşkım aradı :)
"Alo" dedim.. "Bebişim" dedi canım sevgilim :) O kadar tatlı, komik bir söyleyişi vardı ki :) Gülmekten "efendim" diyemedim :)
"Yemek yedin mi?" demesiyle bile havalara uçtum zaten :)
Sonrası malum.. Beraber yemek yedik ve o sıralarda benim işe gelip gittiğim otobüsü gördük.. Ben tabi hemen başladım yakınmaya :)
İşte yok hiç sevmiyorum da, yok eve 2 saatte varıyorum da.. Kendi kendime bıdı bıdı söyleniyorum :)
Bu sırada aşkım, "aslında sen metroyla da gelebilirsin eve bitanem" dedi :)
Burada komik olansa, ben metroya hayatımda sadece 2 defa bindim :) Üstelik canım aşkım İstanbul'da doğup büyüğü için yalnızca 5 aydır İzmir'de yaşıyor ve ben İzmir'li olmama rağmen hiç yer yön bilmediğim için herşeyi bana bitanem öğretiyor :) :)
Ama sevgilim baktı anlatınca olacak gibi değil, "en iyisi ben akşam yanına geleyim de beraber gidelim" dedi..
Akşam olunca iş yerime gelip aldı beni bitanem, beraber önce ilk metro hattına, sonra ondan inip diğerine, en son da bir otobüse binip çıktık eve :) :)
Yani benim için 3, aşkım işin 4 vesaitle varmış olduk :) Ama işin garip tarafı, tek otobüsle geldiğimden daha erken gelmiştim eve :)
Hatta bu arada daha güzel bir yol bulduk.. Ben metroyla aşkımın yanına gideceğim, oradan eve beraber gideceğiz.. Neyse birkaç gün böyle geçsin, bakalım işe yarayacak mı?
Aslında bütün bu çabalar, beni otobüs tuttuğu için! Kendimi bildim bileli hep midem bulanmıştır otobüslerde..
Neyse, eve böyle geldik işte.Tam kapının önündeyken de yağmur başladı, koştuk yine yağmurda, çok komikti :) Koştuk dediysem 10-20 adım :) :)
Hemen çıktık eve, yemek yedikten sonra yerimden kalkamayacak kadar halsizdim.. Kapalı havalardan herhalde, sürekli ama sürekli uyumak istiyorum ben :)
"Haftasonu gelse artık" diye mızmızlanıyorum ama galiba yoğun bir haftasonu geçireceğiz.. Bakalım kısmet :)
Bu arada, öğlen bitanem gelecek diye hemen hazırlandım :) Bundan kastım da açık olan saçlarımı toplamak sadece :)
"Alo" dedim.. "Bebişim" dedi canım sevgilim :) O kadar tatlı, komik bir söyleyişi vardı ki :) Gülmekten "efendim" diyemedim :)
"Yemek yedin mi?" demesiyle bile havalara uçtum zaten :)
Sonrası malum.. Beraber yemek yedik ve o sıralarda benim işe gelip gittiğim otobüsü gördük.. Ben tabi hemen başladım yakınmaya :)
İşte yok hiç sevmiyorum da, yok eve 2 saatte varıyorum da.. Kendi kendime bıdı bıdı söyleniyorum :)
Bu sırada aşkım, "aslında sen metroyla da gelebilirsin eve bitanem" dedi :)
Burada komik olansa, ben metroya hayatımda sadece 2 defa bindim :) Üstelik canım aşkım İstanbul'da doğup büyüğü için yalnızca 5 aydır İzmir'de yaşıyor ve ben İzmir'li olmama rağmen hiç yer yön bilmediğim için herşeyi bana bitanem öğretiyor :) :)
Ama sevgilim baktı anlatınca olacak gibi değil, "en iyisi ben akşam yanına geleyim de beraber gidelim" dedi..
Akşam olunca iş yerime gelip aldı beni bitanem, beraber önce ilk metro hattına, sonra ondan inip diğerine, en son da bir otobüse binip çıktık eve :) :)
Yani benim için 3, aşkım işin 4 vesaitle varmış olduk :) Ama işin garip tarafı, tek otobüsle geldiğimden daha erken gelmiştim eve :)
Hatta bu arada daha güzel bir yol bulduk.. Ben metroyla aşkımın yanına gideceğim, oradan eve beraber gideceğiz.. Neyse birkaç gün böyle geçsin, bakalım işe yarayacak mı?
Aslında bütün bu çabalar, beni otobüs tuttuğu için! Kendimi bildim bileli hep midem bulanmıştır otobüslerde..
Neyse, eve böyle geldik işte.Tam kapının önündeyken de yağmur başladı, koştuk yine yağmurda, çok komikti :) Koştuk dediysem 10-20 adım :) :)
Hemen çıktık eve, yemek yedikten sonra yerimden kalkamayacak kadar halsizdim.. Kapalı havalardan herhalde, sürekli ama sürekli uyumak istiyorum ben :)
"Haftasonu gelse artık" diye mızmızlanıyorum ama galiba yoğun bir haftasonu geçireceğiz.. Bakalım kısmet :)
Bu arada, öğlen bitanem gelecek diye hemen hazırlandım :) Bundan kastım da açık olan saçlarımı toplamak sadece :)
Böyle işte.. Ve bugünün gecesi ise yine bol taklitli, gülme krizli, birbirinden komik fotoğraflarla uyuma çabaları içindeydi :) :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder