Cuma günü evde yalnızdık sevgilimle. Annemler hep beraber yazlığa gittiler, biz de cumartesi gitmek için evde kaldık. Eve giderken karar verdik, yemekten sonra da hemen harekete geçip salon mobilyalarının şeklini değiştirdik. Gereksiz gördüğümüz herşeyi kaldırdık, televizyonu daha iyi görebilmek için koltukları iyice uzaklaştırdık. Salon zaten sadeydi ama şimdi tam bekar evine döndü =) ve biz bu halden çook memnun kaldık =) Hatta armut koltuklarımızı bile yerleştirip, artık onların üzerinde yaşamayı düşünüyoruz =)
Cumartesi günü, sevgilim işteyken ben de ev temizliğine başladım, tabii yine defalarca aradı canım aşkım birşey yapmayayım da beraber yapalım diye ama gizli gizli de olsa yaptım ben =) Bitanem işten geldiğinde de önce yemek yedik, sonra da hazırlanıp yazlığa doğru yola çıktık. Tabii ben her zaman ki gibi birşeylerimi evde unuttum, canım aşkım da üşenmeden geri gidip aldı.. O kadar dikkat ediyorum ama hep unuttuğum şeyler çıkıyor.
Sürekli yolculuk yaptığımız için arabamız da artık evimiz gibi oldu, o kadar rahatız yani. Yine sevgilimin taklitlerine gülerek, Kali'yi kontrol ede de, yatarak kalkarak vardık.
Bu haftasonu daha da kalabalıktık, teyzem de gelmiş. Ne kadar kalabalık o kadar güzel tabii =)
Çok eğlendik, çok güzel geçti ama epey de yorulduk. Oralarda iş hiç bitmiyor. Bu yüzden, pazar akşamı 9 buçuk civarında hazırlanıp çıktık biz. Teyzemi de aldık evine bırakmak için =) Buradan sonrasında güler misin ağlar mısın =) Tabii ki yine kaybolduk! Yine diyorum çünkü, daha önceki gidişimiz de işte bu kadar zordu =)
Hatta sadece giderken değil, dönerken de kaybolduk ki en kötüsü buydu =) Gülüyorum ama gece gece ne yollara girdik o GPS yüzünden.. Neyse, sonuçta vardık evimize, annemler de 10 dakikaya kadar geldiler zaten. Kali'mizde onlarla gelmişti, sevgilim önce onunla ilgilenip yatırdı, sonra da benim yanıma geldi ki ben o arada yatağın örtüsünü bile açmadan uyumuşum =) Beni de düzgünce yatırdıktan sonra uzandı yanıma ama gece defalarca "yorgunluktan uyuyamıyorum" "ben de!" dediğimizi hatırlıyorum =) Bir o yana, bir bu yana döndük, bir ara yastıkları atıp uyumaya çalıştık, sonra olmadı tekrar aldık derken zorla da olsa uyumuşuz =)
Ve güzel bir haber daha.. Pazartesi İstanbul'dan ablam ve yiğidomuz geliyor! Akşam onları almaya biz gideceğiz inşallah, çok mutluyuz =)
Ve başka özel bir haber.. Cumartesi günü evliliğimizin 200. gününü de kutladık çok şükür =) Günlüğümü tutmaya, evliliğimizin ilk 365 gününü yazmak için başlamıştım ve şimdi yarısını çoktan geçmişiz bile.. Şükürler olsun, bütün bir ömrümüz en az bu 200 gün kadar mutlu olsun inşallah..
Cumartesi günü, sevgilim işteyken ben de ev temizliğine başladım, tabii yine defalarca aradı canım aşkım birşey yapmayayım da beraber yapalım diye ama gizli gizli de olsa yaptım ben =) Bitanem işten geldiğinde de önce yemek yedik, sonra da hazırlanıp yazlığa doğru yola çıktık. Tabii ben her zaman ki gibi birşeylerimi evde unuttum, canım aşkım da üşenmeden geri gidip aldı.. O kadar dikkat ediyorum ama hep unuttuğum şeyler çıkıyor.
Sürekli yolculuk yaptığımız için arabamız da artık evimiz gibi oldu, o kadar rahatız yani. Yine sevgilimin taklitlerine gülerek, Kali'yi kontrol ede de, yatarak kalkarak vardık.
Bu haftasonu daha da kalabalıktık, teyzem de gelmiş. Ne kadar kalabalık o kadar güzel tabii =)
Çok eğlendik, çok güzel geçti ama epey de yorulduk. Oralarda iş hiç bitmiyor. Bu yüzden, pazar akşamı 9 buçuk civarında hazırlanıp çıktık biz. Teyzemi de aldık evine bırakmak için =) Buradan sonrasında güler misin ağlar mısın =) Tabii ki yine kaybolduk! Yine diyorum çünkü, daha önceki gidişimiz de işte bu kadar zordu =)
Hatta sadece giderken değil, dönerken de kaybolduk ki en kötüsü buydu =) Gülüyorum ama gece gece ne yollara girdik o GPS yüzünden.. Neyse, sonuçta vardık evimize, annemler de 10 dakikaya kadar geldiler zaten. Kali'mizde onlarla gelmişti, sevgilim önce onunla ilgilenip yatırdı, sonra da benim yanıma geldi ki ben o arada yatağın örtüsünü bile açmadan uyumuşum =) Beni de düzgünce yatırdıktan sonra uzandı yanıma ama gece defalarca "yorgunluktan uyuyamıyorum" "ben de!" dediğimizi hatırlıyorum =) Bir o yana, bir bu yana döndük, bir ara yastıkları atıp uyumaya çalıştık, sonra olmadı tekrar aldık derken zorla da olsa uyumuşuz =)
Ve güzel bir haber daha.. Pazartesi İstanbul'dan ablam ve yiğidomuz geliyor! Akşam onları almaya biz gideceğiz inşallah, çok mutluyuz =)
Ve başka özel bir haber.. Cumartesi günü evliliğimizin 200. gününü de kutladık çok şükür =) Günlüğümü tutmaya, evliliğimizin ilk 365 gününü yazmak için başlamıştım ve şimdi yarısını çoktan geçmişiz bile.. Şükürler olsun, bütün bir ömrümüz en az bu 200 gün kadar mutlu olsun inşallah..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder