evliliğimizin 42. ve 43.günleri:) haftasonu..

Gece annemlerde kalmıştık..

Sabah bitanem işe gitti, ben cumartesileri çalışmadığım için evdeydim.. Güzel annem, canım babam ve yakışıklı kardeşimle :) :) güzel bir kahvaltı yaptık..

Herşey çok güzeldi de, canım annem üşütmüş :( Ben varım diye o kadar zorlasa da kendini kalkamadı uzun süre, öylece uzandı.. Kıyamam ben ona çok hastaydı..

Tabi o haliyle hayatta bırakmazdım onu.. Aradım bitanemi, zaten öğlene kadar çalıştığı için o da geldi hemen..

İçimiz rahat edene kadar çıkmadık.. Sonra yavaş yavaş iyi olmaya başladı çok şükür..

Zaten yazlığa da gideceklerdi, biz de geç de olsa çıkalım dedik, aldık Tamerimi de (işte benim yakışıklı kardeşim :) ) döndük evimize..

Kardeşim bizde kaldığı zaman, bir ara gözden kaybolur, evde sessizlik olur, sonra bakarız bilgisayar başına geçmiş, dalmış oyunlara :)

Yine o bütün akşam oyun oynadı.. Biz de canım sevgilimle temizlik yaptık, ortalığı toparladık, hani demiştim ya 15 ane çerçeve aldık diye işte onları filan yerleştirdik..

Sonra, canım aşkımın beni gülmekten yerlere yatıran bir taklidi vardı ki :) Şimdi ben ondan tam olarak burada bahsetmeyeyim ama, kısmen şöyledi;

Kendini John Lennon'ın şuradaki;

 haline benzetmiş, ve biliyorum okurken inanmayacak ama çok yakışıklı olmuştu :)

Üstelik bir de beraber şu şarkıyı söylüyorduk :)


Ben bu arada bir de videoya çekeceğim diye uğraşıyorum ama nasıl gülüyorum anlatamam :)

Sonra bu halini gören canım kardeşimden öyle bir tepki geldi ki :)

"tövbe estağfurullah" :)

Yine gülmekten yanaklarım ağrıdı :)
....

Kendimizi zar zor toparlayabildikten sonra yine oyun oynadık ve "call of duty" illeti bitti sonunda :)

Aslında tam olarak bitmedi.. Zombiler çıktı da bir de neyse anlatmayacağım artık onu :)

Pazar günü ise bana tam bir "yemek pişirme arzusu" bulaştı :)

Şöyle anlatayım..

Kahvaltı için, uyanır uyanmaz; Süper ince (biraz çorap modeli gibi oldu ama :) ), yumuşacık krepler., (hatta öyle bir kıvamında olmuş ki, canım aşkım yumuşaklığını anlatmak için "bez gibi olmuş bitanem" dedi :)

Yiyecek birşeyi de beze ilk benim sevgilim benzetmiştir herhalde :))

ve Patatesli omlet (evet bu Tamerim içindi :) ) hazırladım..

Zaten öyle bir doyarak kalktık ki öğle yemeğini akşama doğru yedik :)

Sonraki menü de ise, ilk defa yaptığım ama önce benim çok beğendiğim karnıyarık vardı :) Yanında da pilav vardı ama sırf o yemekte bitince, yemekten sonra 1 tencere daha yaptım :)

Hatta hızımı alamadım, yemekten sonra irmik helvası da yaptım, onu da afiyetle yedik tabi :)

Bu arada, pazar sabahı biz kalktık, Tamerimin odasına girdik..

Öyle bakıyorduk; "uyandırsak mı? kahvaltı da hazır? bırakalım mı uyusun?" diye..

O sırada uyanacağı aklımıza gelmiyor tabi :)

Canım benim, birden gözünü açıp karşısında bizi görünce bir bağırdı :)

Ama ondan çok biz korktuk orası kesin :) :)

Yani yine çok eğlenceli geçti haftasonumuz..

Maşallah :):)