evliliğimizin 27. günü :) dünyanın en mükemmel eşi :)

Benim iş yerimden çıkıp eve varmam ortalama 30 dakika sürüyor, canım aşkımın da öyle..

O yüzden aşağı yukarı aynı saatlerde evde oluyor, yemeğimizi beraber hazırlayıp yiyoruz.
Ama bugün eve tam 1 buçuk saatte vardım! Nasıl bir trafik vardı anlatamam, galiba çok yakında İstanbul'dan farkımız kalmayacak :)

Neyse, ben zor da olsa eve vardığımda, canım sevgilim çoktan gelmiş bile..

Yemekler yapmış..
Masayı hazırlamış..

Bana sadece ellerimi yıkayıp yemeğe oturmak, bitanemin yaptığı nefis yemekleri afiyetle mideye indirmek kaldı :)

Herşey çok güzeldi, ellerine sağlık canım kocamın :)

Sonraaa, bulaşık makinamız geldi :) nasıl sevindim anlatamam, öpecektim neredeyse makinayı :)

Tabi bu arada annemler evde yoktu ama geleceklerdi, yiğidomuz gelecek diye ağzımız kulaklarımızda beklerken , ablamın kucağında uyuyarak girdi eve :)

Yapacak birşey yok dedik ama bize sürpriz yaptı, yatmadı kalktı hemen :) Yine oyunlar oynadık çok eğlendik..

Hatta bir ara bizim yatağımızda ikimiz alt alta üst üste boğuşurken ablam odaya girdiğinde hem benim hem yiğidomun saçlar başlar dağılmış, yüzleri kızarmış halimiz çok komikti :) Hele bir de:

"oyun mu oynuyorsunuz siz burada" diyen ablama;

"evet! sen git o saman" deyişi vardı ki, gülmekten mahvetti bizi :)

Yine de ertesi gün Elif'i düğünü olduğu için çok geç olmadan uyuduk hepimiz..