hikayemiz resmimizin altında.. :)

hikayemiz resmimizin altında.. :)
hikayemiz resmimizin altında.. :)

5 Haziran 2011 Pazar

Evliliğimizin 207. ve 208. günleri =) Yine yazlık ama çok kalabalık! =)

Yine harika bir haftasonuydu. Cumartesi sabahı Hikmet annemler kahvaltıdan sonra hazırlanıp yazlığa gittiler. Ben de evde sevgilim bekleyip, bir yandan da hazırlık yaptım..

Biraz geç geldi canım aşkım ama gelir gelmez de çıktık zaten. Önce gidip annem ve Tamerimi aldık, ardından yola koyulduk. Tabii, Yiğidom bizi yollarda karşıladı =)

Kısa bir süre ya durduk ya durmadık, hemen sahile indik, kovalarımızla küreklerimizle =) Bu arada saat 19:30 civarlarında olduğu için ablam ve ben yüzmedik ama sevgilim ve Tamerim girdiler denize o soğukta =)

Bu arada biz de kıyıda kumlarla oynarken, Yiğidom daha fazla dayanamadı, dayısının kollarında yüzdü bir güzel =)

Annemler de yürüyüşe gitmişti o sırada, döndüklerinde bir de onlara "Ben denize girdim, baya yüzdüm" dedi bir de =)

Haliyle o gece geç yattık, bu yüzden pazar sabahı kalkamadık =) Aşağıdan telefon ettileri bize uyandırmak için =)

Kahvaltıdan sonra, sevgilim ve kardeşim basketbol oynamaya gitti, biz de Teos pazarına, oradan Seferihisar merkeze gidip alışveriş yaptık. Eve dönüp birşeyler atıştırdıktan sonra hazırlanıp doğruca denize gittik hep beraber. Su buz gibi olsa da, o kadar kalabalık gidince çok eğlendik =) ve denizden çıkıp sahile oturduğumuzda Yiğidom yüne çok güldürdü bizi =)

Hemen yanımızdaki ailenin kızı da kovalarıy oynuyordu, annesi Yiğit'e "gel oyna istersen" der demez bir anda öyle bir kalkıp gidişi vardı ki, onu bekliyormuş resmen! Gitti oturdu yanlarına, uzaktan seyrediyoruz sürekli konuşup onlara birşeyler anlatıp güldürüyor =) Hiç kalkmak istemedi, hatta "siz gidin ben buradayım" bile dedi =)

Ve sonra tekrar Teos pazarına gittik, çünkü annem, ablam, ben kendimize burçlarımıza göre ya da başka isteklerimize göre doğal taşlar aldık ama o sırada Hikmet annemi unuttuk! Bu sefer yanımıza O'nu da alıp gittik.

Çok da detaylı yazamadım tabii ama yazmakla bitmez, o kadar dolu geçiyor ki orada zaman.. Ama yazmam gereken birşey de, başta ablam olmak üzere, bize rahat yüzü vermeyen böcek gibi kelebekler =) Sanki en çok bizim korktuğumuzu bilir gibi üstümüze üstümüze uçtular, hatta 4 tanesi tepeme düştü =) Düştüğü anda taş kesiliyorum, sevgilme "al çabuk al çabuk" diyebiliyorum sadece korkudan =)

Yine de herşey harikaydı, o akşam Hikmet annemleri orada bırakıp, annemlerle biz eve döndük. Saat gece 1'e geliyordu, uyumayalım diye bayılana kadar konuştum, yine de dayanamadım son 25-30 dakikada uyuyakaldım yine =) Gözümü açtığımda otoparktaydık, sonrası yine aynı hikaye zaten.. Nasıl çıktık, nasıl yatağa girdim, ne ara uykuya daldım hiç biri yok kayıtlarda =)


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder