Yıllarca beklediğimiz, en özel günümüz.. =)

nişan günümüze kadar, esnasında ve sonrasında hissedilenler :

olayların geçtiği zamanlar :

* nişanımızdan biraz önce,

* nişanımızdan bir gün önce,

* nişan günümüz,

* ve artık nişanlıyız :)

.........

nişanımızdan biraz önce :


- çok çok ama çoook mutlu olmak,

- durmadan telefonda görüşüp birbirimize; " heyecanlı mısın ? " diye sormak,

- herşeyin istediğimiz gibi olması için sürekli birilerini ikna etmeye çalışmak :) ,

- beklemek.. bekledikçe sabırsızlanmak.. sabırsızlandıkça heyecanlanmak,

- o gece için oturulacak yerleri bile planlamaya çalışmak, (ve bunların gerçekleşmemesi :))

- sürekli " aman fotoğraf makinası ve kamerayı unutmayalım demek.. ve unutmak ! "
( yok yok yine de var bir kaç fotoğrafımız :) )

- geceleri heyecandan uyuyamamak,

- alt tarafı bir elbise için 6 saat dolaşmak ! ( tamam. öyle alt tarafı bir elbise değildi o :) )

- günlerce temizlik yapmak hatta temizlikten öte evi kazımak ! ve nişan gününde bile annenin " ama daha işim bitmedi benim " demesi,

- daha ne olduğunu anlamadan nişana sadece 1 gün kalması :)

..........


nişanımızdan birgün önce :


- çok çok ama çoook mutlu olmak,

- bütün gece uyumaya çalışmak ve bahaneler uydurmak;

. off yine çok sıcak oldu..
. üzerimi örtmeden mi uyusam acaba..
. o zaman da kesin hasta olurum.. yok zaten düşündüm ya şimdi mutlaka hasta olurum ben..
. ya sanki yatağıma böcek girdi ! ..
. kalkıp baksam mı acaba ? ..
. yok yok bana öyle geldi kesin, böceğin ne işi var burada.. ( bunu düşündükten sonra kalkılır, ışıklar açılır gece gece böcek aranır :) )
. canım sevgilim nasıl acaba ? şimdi beni görse ne kadar kızardı.. ama ne yapayım uyuyamıyorum ki !
...

- bu gibi bahanelerin gecenin geç saatlerine kadar sürmesi,

- sabah yola çıkacak olan sevgilim ve ailemiz için dualar ederken uyuyakalmak,

- 08:56' da dünyanın en güzel sesiyle gözlerini açmak.. " biz yola çıkıyoruz bitanem " sözüyle yeniden dua etmeye başlamak,

- bütün gün telefonu elinden düşürmeden haber beklemek,

- ve hala temizlik yapmak ! :)


..........


nişan günümüz :


- çok çok ama çoook mutlu olmak,

- yanlış anlamadan, heyecandan, ne yaptığını, ne dediğini bilememeden dolayı dışarıda 1 buçuk saat müstakbel nişanlını beklemek :)

- birbirimizi görünce hiç birşey olmamış gibi, uzuun uzun, sımsıkı sarılmak,

- konuşmaya bile ihtiyaç duymadan birbirine bakmak..,

- hızlıca ve doymak için değil " laf olsun diye " kahvaltı yapmak :) ,

- yine heyecan ve aceleden ruhsatsız yola çıkmak :) ,

- dönüp ruhsatı alıp doğruca kuyumcunun yolunu tumak,

- gördüğümüz ilk kuyumcuya girip, ilk beğendiğimiz yüzüğü alıp çıkmak ve bu durum karşısında diğer müşterilerin isyan etmesi :)

- yüzüklerimize nişan tarihimizi değil, birbirimizi ilk gördüğümüz tarihi yazdırmak, yüzüklerle değil birbirimizi ilk gördüğümüzde bağlandığımızı bir kez daha ortaya koymak,

- otoparka gidip sanki hiç acelemiz yokmuş gibi dakikalarca asansör beklemek ve görevlinin bize " gönderdik siz binmediniz " demesi ! ,

- hızlıca eve dönmek,

- izmirin sıcağında o kadar dolaşıp araba yıkatacak bir yer bulamamak :) ( bunun sevgilimin tek başına yaptığı bir faaliyet olması, aynı esnada evde duşunu da almış dinleniyor olmak :) )

- tabii ki o anda daha rahat olmak yerine “keşke yanında olsaydım” demek,

- hazırlanmak, hazırlanmak, hazırlanmak.. ,

- heyecandan midene ağrılar girmesi ve o ana kadar geçmeyen zamanın 1 saat = 10 dk. ‘ ya dönüşmesi,

- ve kapının çalmasıya beklenen anın gelmesi :),

- heyecandan ellerin ve yüzün buz gibi ve bembeyaz bir halde, beyaz da bir elbise giymişken, muhtemelen “ üzerine nur yağmış “ gibi gözükerek kapıyı açmak :),

- canım aşkımın heyecandan çiçeğini anneme vermesi :) ve annemin; “ özleme ver istersen ” diyerek gülmeye başlaması :),

- herkese “ hoş geldiniz “ derken, sevgilimi tamamen dışlar vaziyette yüzüne bile bakmadan, bir “ hoş geldin ” bile diyememek :),

- anlaştığımız gibi terlediğinde peçete, öksürdüğünde su verecekken hepsini unutup, gözgöze geldiğimizde sadece göz kırpıp gülümsemek :),

- kahveleri ikram ettikten sonra, herkesin yaramaz çocuklar gibi içten içe gülerek canım sevgilime “ bekle bakalım nasıl bir kahve gelecek sana ” demesi :),

- şaşkın bakışlar içinde canım aşkımın “ hımmm ” diye diye içtiğinden zevk alması,

- çünkü bunun sanıldığı gibi tuzlu kahve değil, “ sıcak çikolata ” olması :),

- sevgilime kıyamadığım, böyle bir şey yaptığım için anneannemin “ sorarım ben sana ” demesi :),

- ben mutfaktayken annemin gelip “ koş koş baban seni verdi ” :) demesi, dolayısıyla isteme anını kaçırmış olmak, ama bunu önemsememek :),

- yüzüklerimiz takıldıktan sonra babamızın makas araması :) ama biz kesip ayırmanın iyi şeyler hissettirmeyeceğini düşündüğümüz için ortada makas falan olmaması, babamız aradaki küçük fiyonku çözerken herkesin gülmesi :),

- durup durup birbirimize “ ne yapıyoruz biz ” demek :)

- ve gecenin sonunda artık birbirimize “ nişanlım ” diyebilmek :)



ve artık nişanlıyız : )


- çok çok ama çoook mutlu olmak,

- bildiğin annen baban dışında 2 insana " anne - baba " demek ve bunu severek, isteyerek yapmak, yaptığın için memnun olmak,

- sürekli gözler üzerindeymiş gibi hissetmek ama çok geçmeden öyle olmadığını anlayarak rahat olmak,

- canım sevgilimle daha fazla konuşmak zorunda kalmak ! , çoğu zaman cümle kurmadan konuşan bir çift olarak, gözgöze bakıp, hislerimizle konuşmanın yeni alıştığımız bir ortamda zor olması, yine de kolay atlatmak,

- gezmek, gezmek, gezmek :)

- herkes bizden nişan gününe özel bir stüdyo fotoğrafı beklerken, sadece bir kot ve tişörtle gidip onlarca poz fotoğraf çektirmek :),

- annemizin " neden hiç birşeyiniz normal değil ! " diyerek kızması :),

- fotoğrafçıda gülme krizlerine girmek, ellerin belindeyken belini kıramadığını öğrenmek :)

- bir sandık dolusu harika hediyeler almak ! :)

- çocuklar gibi eğlenmek, birbirimize hep " beraber ne kadar mutlu olduğumuzu " söyleyip, " iyi ki " ile başlayan cümleler kurmak ,

- koskoca inciraltı meydanında tango ( ya da vals :) ) yapmak, dans boyunca gözgöze olmak ve bittiğinde aslında herkesin bizi izlediğini, yoldan geçen polis arabasının durup, telsizden " tebrikler " diye bağırması ve el sallamalarıyla anlamak :)

- dileğimizdeki gibi " birlikte ölene kadar el ele yaşamamız " adına, dileğimizi gerçekleştirmek için bir adım daha attığımız için herşeye, her yaşadığımıza minnettar olmak, şükretmek ve her an, her nefeste birbirimizi daha çok sevmek...

Özlem & Doğan